Stijl van schrijven

Een tekst die bedoeld is voor pubers schrijf je heel anders dan een tekst waarvan je weet dat die door een groep advocaten gelezen gaat worden. Andere woordkeuze, andere zinsbouw. Je zou daardoor denken dat het onmogelijk is voor een tekstschrijver om een eigen stijl te hebben. Hij of zij schrijft immers toch altijd met een bepaalde doelgroep in het achterhoofd? Toch ben ik van mening dat heel veel schrijvers wel degelijk een geheel eigen schrijfstijl door de jaren heen ontwikkelen. Het zit hem vaak in hele kleine dingetjes…

Stopwoorden en leestekens
Het is bijvoorbeeld te zien aan woorden die regelmatig in teksten terugkomen. Of woorden die juist niet gebruikt worden. Bij mij zijn het vaak de drie puntjes. Ik weet niet waarom ik het doe, maar om de een of andere reden heb ik er iets mee. Zeker als ik voor het schrijven van een tekst volledig de vrije hand heb, zoals nu bij een eigen blogpost… (zie je, daar zijn ze weer!) O ja, en een alinea afsluiten en de laatste zin extra kracht bijzetten met een uitroepteken: daar wil ik ook nog wel eens voor kiezen. Maar alleen als het ook echt functioneel is natuurlijk!

Niet doorslaan
Uiteraard moet je er niet in doorslaan. Elke kopregel standaard afsluiten met 3 puntjes wordt ook een beetje flauw. Of in een alinea meerdere keren dat uitroepteken gebruiken. Daar wordt je tekst niet krachtiger van. Sterker nog, het verzwakt hem alleen maar. Maar een beetje schrijver weet ook heus wel wat hij wel en niet kan schrijven. En wat de taal moet zijn voor de doelgroep waar hij op dat moment voor schrijft.

En wat is jouw stijl? Heb jij dingen die je vaak laat terugkomen in je teksten. Of is elke tekst bij jou uniek?